Suara 48: Turbulente Lente

download Suara 48: Turbulente Lente

of 8

  • date post

    09-Mar-2016
  • Category

    Documents

  • view

    217
  • download

    2

Embed Size (px)

description

Dit nummer van de Suara heeft het over de Arabische lente. We laten christenen in het Midden-Oosten aan het woord en vragen wat de recente revoluties voor hen betekenen.

Transcript of Suara 48: Turbulente Lente

  • I N D I T N U M M E R

    ;[d^[_Z[dZ_l[hi_j[_j_d^[jC_ZZ[d#Eeij[d H[b_]_[0X_dZc_ZZ[be\Xheaa[dcWa[h5 ?dc[ceh_WcrFWkiI^[dekZW???

    >[jC_ZZ[d#Eeij[d07hWX_iY^[b[dj["[[daekZ[^[h\ijleehZ[Y^h_ij[d[d5 J[Xe[a][ij[bZrHkZ_LhWdYan C_i_dj[dj_[i

    J[hk]Xb_aefYWcfW]d[ 9ebkcdrC_Y^[b9eff_d ?dj[hl_[mc[j;c_b_eFbWjj_

    Angst maakt blind

    Wij hebben in Syri liever dat Assad aanblijft. Hij geeft ons meer bescherming dan een democratie. Het is vreemd om zon zin uit de mond van een christelijk leids-man te horen. En toch is het deze bezorgdheid die in het Midden-Oosten, en dan vooral in Syri, te horen is. Hoe kunnen christenen, die naastenliefde hoog in het vaandel dragen, zich een dictator wensen die iets verderop met ijzeren vuist huizen, dorpen en steden neermaait?

    Het antwoord moeten we niet ver zoeken: de christenen zijn bang. Bang voor een nieuw tijdperk, waarvan niemand weet wat het zal brengen. Wat als de laatste hard-vochtige dictator er het bijltje bij neerlegt en een stap opzij doet?Ze zijn zo bang dat ze niet meer zien wat ze zeggen. Een moordende dictator verdedigen is onverdedig-baar. Leg dat maar eens uit aan de vele mensen wiens kinderen al onder de bommen het leven lieten. Hoe leg je dat uit tijdens het avondgebed?

    De christenen in het Midden-Oosten lijden onder het geweld. Ze verdienen dus zeker onze aandacht en onze bezorgdheid. Maar onder de knuppel van zoveel geweld, deelt iedereen in de klap-pen. De christenen hebben alle steun nodig, zodat ze over hun angst kunnen uitstijgen en inzien dat ze, samen met hun andersge-lovige landgenoten, hard zullen moeten timmeren aan de weg van hun toekomst.

    Herlinde Hiele

    Turbulente lente

    Op een rijtje De Arabische lente is een overgang van tijdperken. Een ferme brok geschiedenis die zich voor onze ogen ontrolt. Maar hoe zat het weer precies? En we horen de hele tijd spreken over moslims, maar wonen daar ook geen christenen? Missio zet alles nog eens op een rijtje en laat de mensen ter plaatse aan het woord. lees verder op blz. 4 en 5

    sprak met Emilio PlattiProfessor Emilio Platti is emeritus aan de KU.Leuven en woont deeltijds in Caro. Hij maakte de revolutie mee van op de eerste rij. Van op het Tahrirplein zag hij hoe alles veranderde. Hij heeft het over Egypte, over de evolutie in de revolutie en over hoe christenen zichzelf soms overschatten.

    lees verder op blz. 8

  • Eenheid in diversiteit in het Midden-Oosten Het Midden-Oosten is de bakermat van drie wereldgodsdiensten. Sinds de komst van de islam zijn de christenen er echter in de minderheid. Maar de christelijke gemeenschap is er erg divers. Libanon telt de grootste christelijke populatie, gevolgd door Syri en Egypte. Tijd voor een overzicht!

    Caroline Medats & Michel Musimbi

    Kerken die aanwezig zijn in het Midden-Oosten. Dit schema is niet exhaustief. Het geeft een overzicht van de sterkst aanwezige kerkgemeenschappen.

    Christendom

    Een eerste sterk aanwezige kerk in de regio, is de oosters-katholieke kerk. Die maakt deel uit van de katholieke kerk, sluit zich aan bij Rome maar heeft een eigen, oosterse liturgie. We lichten kort enkele oosters-katholieke gemeenschappen toe.

    De maronitisch-katholieke kerk is de grootste christelijke gemeenschap in Libanon. De kerk werd er genstalleerd en overleefde de islamitische verovering. Haar oorsprong gaat terug tot de Syrische monnik Maron. Het is de enige kerk zonder orthodoxe tegenhanger. Bekende maronieten zijn zangeres Fairuz, dichter Khalil Gibran en mil-jardair Carlos Slim. Aanvankelijk spraken de maronieten Syrisch, een Aramees dialect, en dit is nog steeds de taal van de liturgie. Velen emigreerden naar Latijns-Amerika. De Libanese grondwet bepaalt dat de president een maroniet is.

    Ook de Syrisch-katholieke kerk, met hoofdkwartier in Beiroet, spreekt Syrisch in de liturgie. Zij is vooral aanwezig in Libanon, Syri en Irak.

    De aanhangers van de Grieks-melkitisch-katholieke kerk worden melkieten genoemd. In de vijfde eeuw werden gelovigen die trouw bleven aan de Oost-Romeinse keizer (malka in het Syrisch) en het Concilie van Chalcedon melkieten genoemd. Het kwam tot een scheiding met de Grieks-orthodoxe kerk van Antiochi in de 18e eeuw. Haar zetel is in Damascus. Vele melkieten emigreerden naar de VS en Latijns-Amerika. De traditionele liturgische talen zijn Arabisch en Grieks.

    De koptisch-katholieke kerk is een kleine kerk met zon 200.000 gelovigen met zetel in Caro, Egypte, en ontstond na het schisma met de koptisch-orthodoxe kerk. Antoine Naguib, de huidige patriarch, werd tot kardinaal gewijd in 2010 en speelde een grote rol tijdens de bisschoppensynode van het Midden-Oosten in hetzelfde jaar.

    De Chaldeeuws-katholieke christenen zijn de grootste christelijke gemeenschap in Irak. Hun zetel is in Bagdad. De voormalige Iraakse minister van Buitenlandse Zaken onder Saddam Hoessein, Tariq Aziz, is een Chaldeeuws-katholiek christen.

    De Armeens-katholieke kerk, met zetel in Libanon, gebruikt het Armeens in de liturgie. Vele Armeense katholieken leven in Georgi, Armeni, Oost-Europa, Frankrijk, de VS en Canada.

    Naast de oosters-katholieke kerk is ook de orintaals-orthodoxe kerk sterk aanwezig in het Midden-Oosten. Deze kerk scheidde zich na het Concilie van Chalcedon in 451 af. Ze hoort dus niet bij Rome en mag niet verward worden met de oosters-orthodoxe kerk die ontstond na het Oosters Schisma in 1054. Tot deze kerk behoren de orthodoxe kopten, de Syrisch-orthodoxen en de Armeense orthodoxen:

    De grootste kerk is de koptisch-orthodoxe kerk. In Egypte vormen de koptisch-orthodoxen de grootste christelijke groep. Ze gebruiken af en toe nog het koptisch, een afleiding van het oude Egyptisch en voornamelijk geschreven in het Griekse alfabet.

    De aanhangers van de Syrisch-orthodoxe kerk worden ook jacobieten genoemd. Ze hebben hun hoofdkwartier in Damascus en gebruiken het Syrisch en het Aramees in de liturgie.

    De Armeens-apostolische kerk, de oudste nationale kerk ter wereld, is in de regio vooral aanwezig in Syri en Irak. Het centrum van de kerk ligt in Armeni.

    Tenslotte is er nog de Assyrische kerk die zich in 431 na het Concilie van Efeze afscheidde. Deze kerk is vooral aanwezig in Irak, Syri en Iran en is een van de oudste kerken van het oosten. Haar wortels gaan terug tot het Mesopotami uit de 2e eeuw.

  • Religie: bindmiddel of brokkenmaker?De campagne Solidariteit zonder omwegen, waar de christenen in het Midden-Oosten centraal stonden, zit erop. Om af te sluiten voerde Missio een aantal gesprekken met christelijke leiders uit de regio. Paul Karam kwam op onze uitnodiging een week naar Belgi, Flavien Joseph Melki verraste ons met een onverwacht bezoek. De eerste is Missiodirecteur in Libanon, de tweede groeide op in Syri en is nu hulpbisschop van de Syrisch-katholieke kerk van Antiochi in Libanon. Beiden hebben ze hun eigen kijk op de situatie in het Midden-Oosten. En die kijk kan al eens kan verschillen, zo blijkt.

    Herlinde Hiele & Sylvain Kalamba Nsapo

  • JEMEN EGYPTE SYRI

    TUNESI TUNESI

    EGYPTE LIBI SYRI

    Sinds het begin van de Arabische lente is er heel wat veranderd in de Arabische wereld. Missio zet alles nog eens op een rijtje. We laten de christenen uit de regio zelf aan het woord.

    Herlinde Hiele & Caroline Medats

    In memoriam | Paus Shenouda III

    Op 17 maart is paus Shenouda III op 88-jarige leeftijd overleden. Hij was de leider van de koptisch-orthodoxe christenen. Het overlijden van deze 117e opvolger van de stichter Sint-Marcus op de troon van Alexandri heeft hen diep geraakt. Missio geeft als eerbetoon een over- zicht van zijn leven en verwezenlijkingen.

    Sylvain Kalamba Nsapo

    In Egypte wonen er ongeveer 8 miljoen koptisch-ortho-doxe christenen. 40 jaar lang stond paus Shenouda III aan het hoofd van hun kerk. Zijn dood was voor hen een heel ingrijpende gebeurtenis. Maar ook de rest van het land stond stil bij zijn overlijden. Alle televi-siezenders waren in rouw en alle politieke en religieuze autoriteiten hebben hun medeleven betuigd.

    RadicaalNa zijn voorganger, Paus Cyril VI, bracht Shenouda III de geest van vernieuwing binnen, die de koptische kerk de afgelopen vijftig jaar gekenmerkt heeft. Er heerste een enorme spirituele dynamiek binnen de koptisch-orthodoxe gemeenschap. Later werd Shenouda III geconfronteerd met de opkomst van de islam in de politiek. Die spanning heeft de relaties tussen chris-tenen en moslims in het land erg heeft benvloed. Na confrontaties met het islamitisch fundamentalisme, is de koptisch-orthodoxe kerk in het defensief gekropen. Ze heeft zich geconcentreerd op een radicaal theolo-gisch discours, dat weinig ruimte liet voor moderniteit.

    Shenouda III heeft in het begin van de revolutie in Egypte duidelijk laten verstaan dat hij de evenementen met argwaan gadesloeg, waarbij hij ook openlijk zijn steun voor Moebarak uitsprak. Veel christenen hebben hem dat niet in dank afgenomen.

    KruispuntDe koptisch-orthodoxe kerk bevindt zich, net zoals Egypte, op een kruispunt. Zal ze een paus kiezen die het pad inslaat van een civiele en democratische samen-leving, waar religie zal denken in termen van vrijheid? Die vrijheid is immers cruciaal, zeker voor de kopten die in islamitische landen wonen. De staat Egypte heeft er ook baat bij om economische en politieke rechtvaar-digheid en vrijheid te bevorderen. Op die manier zal geen enkele religie de samenleving domineren.

    Met de gewaardeerde medewerking van Professor Christian Cannuyer.

    Is het Westen echt begaan met de christenen die in Syri leven? Sommige landen hebben genereus voorgesteld om ons te ontvangen. Maar die oplossing ontwortelt onze levens en maakt ons tot vluchtelingen. Op die manier zullen er al snel geen volgelingen van Christus meer zijn in het Midd