leqsebi - · PDF file 3 * * * ვინ გეკითხება ყოფნა –...

Click here to load reader

  • date post

    24-Aug-2020
  • Category

    Documents

  • view

    0
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of leqsebi - · PDF file 3 * * * ვინ გეკითხება ყოფნა –...

  • leqsebi

    rostom rostiaSvili

  • 2

    avtori: rostom rostiaSvili

    ydis dizaini: eTo gziriSvili

    gamomcemloba ,,georgika~

  • 3

    * * *

    ვინ გეკითხება ყოფნა – არყოფნას, მიმართულებას წყლისა და ქარის, ვინ გეკითხება ქონა – არქონას, ან შენ რა გესმის ღიმილის ქალის. ვინ გეკითხება ტყუილს და მართალს – ჭურჭელში ერთში ასხია ორივ, მხოლოდ ის უთქვამს თეთრწვერა ნათანს – ერთი და ერთი იქნება ორი. ვინ გეკითხება კოსმოსის სხივი, უსასრულობას სადამდე უწევს, ან ევას ხელი მაჯაში მსხვილი, ჩვილს მუხის აკვანს როდემდე ურწევს. ვინ გეკითხება კაენს და აბელს, გასაყოფი რა დაურჩათ ბოლოს, ან სისხლიანი ბალახი ამ ველს, მოსცილდება კი ბოლოს და ბოლოს! ვინ გეკითხება გაავლო ხაზი, კეთილებსა და ბოროტებს შორის, შენ რა გგონია ღიმილი ნაზი, ორკაპა ენას არ მალავს ჭორის? ვინ გეკითხება ფოთლების ცვენის, მაინც რა არის მთავარი აზრი, ან ხმას ბედისა მათრახის ცემის, კარის ჭრიალის ხმას როგორ ადრი.

  • 4

    ვინ გეკითხება ბალახის მწვანედ, აბიბინებას ზაფხულის პირას, დიდი შანსია მოტყუვდე მწარედ, თუ ელოდები ხვალ დილით კვირას. ვინ გეკითხება მიმინო სერი, რატომ ბრდღვნის ჭრელ ჩიტს – ბარტყების დედას, ან ბალახებში ბრტყელთავა გველი, რას ასისინებს გაყოფილ ენას. ვინ გეკითხება რა მიაქვს სახლში, განაცრისფრებულ მომცრო მინდვრის თაგვს, იქნებ შემთხვევით იპოვა დახლში და იქნებ მეტიც არაფერი აქვს. ვინ გეკითხება ვარსკვლავი ცისკრის, მარჯვნივ თუ მარცხნივ ტრიალებს ცაში, ვინ გეკითხება საითკენ მიჰქრის, თავაწყვეტილი უბელო რაში. ვინ გეკითხება კარგის და ცუდის, დაადგინეო საზღვრების კიდე, რატომ ვერ ხედავ ეშმაკის კუდის აქიცინებას კიდევ და კიდევ! ვინ გეკითხება სიცოცხლის საწყისს – ახტომას მაღლა საკუთარ თავზე, ან შენ რა იცი სიკეთის არწყვის, მარტო ხარ ზღვაში გახვრეტილ ნავზე …

  • 5

    ,,ჩვენს ნასახლარზე ოდესღაც ბალახი აბიბინდება“

    ქართველის ნათქვამი

    “განა სამუდამოდ ვიშენებთ სახლებს?” უთანაფიშთი

    * * * გილგამეშივით მე არსად წავალ, ჩემს სახელმწიფოს ვერ მივატოვებ, საცალფეხოზე მე მარტო გავალ, ღმერთო, თუ ცოტას კიდევ მადროვებ.

    გილგამეშ ძმაო, რამ შეგაშინა, სიკვდილის სუნმა როგორ დაგთრგუნა, პირველი იყავ გარეთ თუ შინა, მეფის ტიტული ღმერთმა გარგუნა.

    ყველა სიამე ამქვეყნიური, მიიღე სხვებზე მდიდარმა კაცმა, მაგრამ გრძნობები შენში ღვთიური, ელოდებოდა სულიერ ჯვარცმას.

    დიდო მეფეო, მე მესმის შენი, რატომ დასტირი მეგობრის ცხედარს, გადაანგრიე სიმწუხრის ბჭენი და ჩაეხუტე ასწლოვან კედარს…

    ხუთი ათასი გვაშორებს წელი, უახლოესო წინაპართაგან, ეს დაშორება წამია გრძელი, და დღეს გაიღო ყველა – კართაგან.

    მე შენი სული ჩამსახლებია, ერთი შეხვედრით გაგიგე მიტომ და რაც კი ქვეყნად გამხარებია, კარგად არ ვიცი, იყო კი ვითომ?!

  • 6

    ნუთუ იმიტომ გაჭერი სივრცე, ნუთუ იმიტომ ახვედი ცამდე, რომ ცისკრის ვარსკვლავს სალამი მისცე და მიაღწიო უკვდავებამდე!

    ბოლოს ქვესკნელის სიღრმეებს გასცდი, (მისაშველებლად ხელს არვინ გახლებს) და უიმედო პასუხსაც ჩასწვდი – “ან სამუდამოდ ვიშენებთ სახლებს?”.

    გაუგონარი, ჯერ არ სმენილი, გილგამეშ ჩემო, საქმე გიქნია, უკვდავებაა მარად ძებნილი, დროის რაშები მიტომ მიჰქრიან.

    ჯერ ამ რაშებზე არავინ მჯდარა და უნაგირიც უცხოა მათთვის, ამისათვის კი ისიც არ კმარა, შესძლო გაწირვა საკუთარ თავის.

    ერთი გზა არის უკვდავებამდე, ჩემო გილგამეშ, იქნება ვცდები – საცალფეხოა ერთი იქამდე, მე ჩემი ჭკუით რასაცა ვხვდები:

    სიკვდილს მივყავართ უკვდავებამდე, გასაკვირალიც რაოდენ იყოს, შავი მერანი მიდის იქამდე, დაუჯერებლად მოსჩანს ეს თითქოს…

    მაგრამ მე გნახავ შენ, ჩემს წინაპარს, უკვდავებაში უკვე გარდასულს, შენ დამახვედრებ ანთებულ ლამპარს და ხელს გადავხვევ დაკარგულ წარსულს.

    შენ გამიღიმებ – ასეა მგონი, დამიდასტურებ ჩემს ეჭვებს ალბათ, გაჩერებული იქნება დრონი – უკვდავება კი ესაა ნაღდად!

  • 7

    მე იმ ქვეყნის სანახავად წავედი

    * * * (ეპიტაფია) იცოდეთ, რომ იმ ქვეყნის სანახავად წავედი, კარგად ვხედავ: გზა მოკლეა, ამავე დროს გრძელი. ლურჯი სიმწვანე მელოდება, როგორც ხავერდი და მე ახალი წელთაღრიცხვის დაწყება მელის. უკან მომყვება უჩინო-უშნო, ურჯულო, სამთითა. ისე ადვილად ვიშლები, როგორც ნაწერი ცარცითა. მთიელთა ს