Ο ρόλος της...

Click here to load reader

  • date post

    25-May-2020
  • Category

    Documents

  • view

    0
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of Ο ρόλος της...

  • Είδος: Περιοδικό / Κύριο / Μηνιαίο / Βιβλίου Ημερομηνία: Τετάρτη, 01-06-2011 Σελίδα: 66,67 (1 από 2) Μέγεθος: 827 cm ² Μέση κυκλοφορία: Μη διαθέσιμη Επικοινωνία εντύπου: 210 3388006

    Λέξη κλειδί: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

    Ο ρόλος της αφήγησης στην εκπαίδευση

    Αρης Δρουκόπουλος T [αξιδεύοντας στη (σχολική) κοινωνία με όχημα την αφήγηση μπορεί να διαπιστώσουμε ότι ο ήλιος δύει στην Ανατολή. Συνέβη πραγματικά! Ο καθηγητής διόρθωνε έκθεση μαθητή της A' Λυκείου

    στο σχολείο της Σύμης (έτος 1966) και ξαφνικά διάβασε: «Ο ήλιος έδυσε στην Ανατολή!» Διόρθωσε λοιπόν

    στο περιθώριο του τετραδίου: «Ο ήλιος δύει στη Δύση και ανατέλλει στην Ανατολή». Αντίδραση του μαθητή:

    «Γιατί, κύριε! Να, ο ήλιος δύει εκεί, στην Ανατολή»· και έδειξε με το χέρι του προς τα παράλια της Μικρός Ασίας που είναι n Ανατολή (αυτό που λέμε καμιά φορά «n καθ' ημάς Ανατολή»).

    Ο μαθητής είχε δίκιο. Είναι μια πολύ απλή περίπτωση που n αφήγηση αποκαλύπτει διαφορές των ανθρώπων-αφηγητών. Και υπάρχουν

    απείρως σοβαρότερες περιπτώσεις που οι αφηγήσεις μάς αποκαλύπτουν

    τη διαφορετική οπτική με την οποία ο καθένας μας αντικρίζει τον κόσμο.

    6 66 to τ: ζ ο M Αργύρης Αρχάκης

    Βίλλυ Τσάκωνα Ταυτότητες, αφηγήσεις και γλωσσική εκπαίδευση

    Πατάκης, 2011 σελ. 296, € 21,70

    Η αφήγηση είναι n πιο συνηθισμένη εκδήλωση επικοινωνίας μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας· από τη διήγηση

    ενός περιστατικού που συνέβη στο δρόμο μας μέχρι την αφήγηση ενός ανεκδότου και μέχρι την έκθεση των συμβάντων σε μια πολιτική ή θρησκευτική εκδήλωση ή σε μια διαδήλωση.

    Όλες αυτές οι αφηγήσεις

    δεν είναι αθώες· δείχνουν καθαρά την ταυτότητά μας. Αυτό ακριβώς το φαινόμενο, πώς δηλαδή

    αποκαλύπτεται n ταυτότητα ενός ανθρώπου μέσω της αφήγησης και πώς μπορεί το σχολείο να το εκμεταλλευτεί

    στη γλωσσική διδασκαλία ώστε οι μαθητές να αποκτήσουν

    κριτική ικανότητα, μελετά το βιβλίο αυτό. To βιβλίο αποτελείται από τρία μέρη. To πρώτο ασχολείται θεωρητικά με το ζήτημα των ταυτοτήτων. «Βασική παραδοχή των συγγραφέων είναι ότι οι ταυτότητες δεν αποτελούν εγγενείς

    και σταθερές ιδιότητες των ατόμων, οι οποίες καθρεφτίζονται στις

    αφηγήσεις και γενικότερα στο λόγο τους, αλλά κατασκευάζονται κατά περίσταση

    μέσω και του αφηγηματικού λόγου και των σημειωτικών συστημάτων

    εν γένει» (σ. 22). Αλλωστε «το άτομο βρίσκεται σε μια δυναμική εξελικτική

    πορεία συγκρότησης, n οποία παρουσιάζει πολλές και, ορισμένες φορές, έντονες διαφοροποιήσεις» (σ. 21). Μια δεύτερη θέση των συγγραφέων

    είναι ότι όταν βρισκόμαστε σε διαδικασία διεπίδρασης αξιολογούμε το συνομιλητή μας, τον ερμηνεύουμε και βγάζουμε συμπεράσματα γι' αυτόν

    από τον τρόπο που μιλάει. Εξάλλου διαμορφώνουμε κι εμείς αναλόγως τη συμπεριφορά μας (σ. 43).

    To δεύτερο μέρος ασχολείται με τις

    δ: βιβλιοκριτική

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

    Ο ρόλος της αφήγησης στην εκπαίδευση

    Αρης Δρουκόπουλος T

    6 66 to τ: ζ ο M Αργύρης Αρχάκης

    Βίλλυ Τσάκωνα Ταυτότητες, αφηγήσεις και γλωσσική εκπαίδευση

    Πατάκης, 2011 σελ. 296, € 21,70

    [αξιδεύοντας στη (σχολική) κοινωνία με όχημα την αφήγηση

    μπορεί να διαπιστώσουμε ότι ο ήλιος δύει στην Ανατολή.

    Συνέβη πραγματικά! Ο καθηγητής διόρθωνε έκθεση μαθητή της A' Λυκείου

    στο σχολείο της Σύμης (έτος 1966) και ξαφνικά διάβασε: «Ο ήλιος έδυσε στην Ανατολή!» Διόρθωσε λοιπόν

    στο περιθώριο του τετραδίου: «Ο ήλιος δύει στη Δύση και ανατέλλει στην Ανατολή». Αντίδραση του μαθητή:

    «Γιατί, κύριε! Να, ο ήλιος δύει εκεί, στην Ανατολή»· και έδειξε με το χέρι του προς τα παράλια της Μικρός Ασίας που είναι n Ανατολή (αυτό που λέμε καμιά φορά «n καθ' ημάς Ανατολή»).

    Ο μαθητής είχε δίκιο. Είναι μια πολύ απλή περίπτωση που n αφήγηση αποκαλύπτει διαφορές των ανθρώπων-αφηγητών. Και υπάρχουν

    απείρως σοβαρότερες περιπτώσεις που οι αφηγήσεις μάς αποκαλύπτουν

    τη διαφορετική οπτική με την οποία ο καθένας μας αντικρίζει τον κόσμο. Η αφήγηση είναι n πιο συνηθισμένη εκδήλωση επικοινωνίας μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας· από τη διήγηση

    ενός περιστατικού που συνέβη στο δρόμο μας μέχρι την αφήγηση ενός ανεκδότου και μέχρι την έκθεση των συμβάντων σε μια πολιτική ή θρησκευτική εκδήλωση ή σε μια διαδήλωση.

    Όλες αυτές οι αφηγήσεις

    δεν είναι αθώες· δείχνουν καθαρά την ταυτότητά μας. Αυτό ακριβώς το φαινόμενο, πώς δηλαδή

    αποκαλύπτεται n ταυτότητα ενός ανθρώπου μέσω της αφήγησης και πώς μπορεί το σχολείο να το εκμεταλλευτεί

    στη γλωσσική διδασκαλία ώστε οι μαθητές να αποκτήσουν

    κριτική ικανότητα, μελετά το βιβλίο αυτό. To βιβλίο αποτελείται από τρία μέρη. To πρώτο ασχολείται θεωρητικά με το ζήτημα των ταυτοτήτων. «Βασική παραδοχή των συγγραφέων είναι ότι οι ταυτότητες δεν αποτελούν εγγενείς

    και σταθερές ιδιότητες των ατόμων, οι οποίες καθρεφτίζονται στις

    αφηγήσεις και γενικότερα στο λόγο τους, αλλά κατασκευάζονται κατά περίσταση

    μέσω και του αφηγηματικού λόγου και των σημειωτικών συστημάτων

    εν γένει» (σ. 22). Αλλωστε «το άτομο βρίσκεται σε μια δυναμική εξελικτική

    πορεία συγκρότησης, n οποία παρουσιάζει πολλές και, ορισμένες φορές, έντονες διαφοροποιήσεις» (σ. 21). Μια δεύτερη θέση των συγγραφέων

    είναι ότι όταν βρισκόμαστε σε διαδικασία διεπίδρασης αξιολογούμε το συνομιλητή μας, τον ερμηνεύουμε και βγάζουμε συμπεράσματα γι' αυτόν

    από τον τρόπο που μιλάει. Εξάλλου διαμορφώνουμε κι εμείς αναλόγως τη συμπεριφορά μας (σ. 43).

    To δεύτερο μέρος ασχολείται με τις

    www.clipnews.gr

    www.clipnews.gr

  • Είδος: